Pracownia Endoskopii - Ogólne Informacje
- Odsłony: 127
Pracownia Endoskopii Przewodu Pokarmowego jest integralną częścią zaplecza diagnostycznego Szpitala Twoje Zdrowie w Opatowie. Rocznie wykonujemy około 1200 gastroskopii oraz 600 kolonoskopii.
Badania wykonywane są przez wysoko wykwalifikowany, doświadczony zespół lekarz endoskopista – pielęgniarka endoskopowa.
Diagnozujemy pacjentów przebywających na oddziałach szpitalnych oraz pacjentów kierowanych na badania endoskopowe w ramach kontraktu z NFZ przez poradnie specjalistyczne, lekarzy rodzinnych oraz badania odpłatne.
Wykonujemy również badania w znieczuleniu ogólnym zarówno w ramach kontraktu z NFZ jak i odpłatnie.
Badania wykonujemy na sprzęcie marki Olympus, wiodącego producenta wideoendoskopów. Obecnie dysponujemy wieżą wideoendoskopową EVIS Excera II wyposażoną w 3 wideogastroskopy, 2 wideokolonoskopy oraz bronchoskop.
Poza badaniami diagnostycznymi wykonujemy wysokospecjalistyczne zabiegi endoskopowe takie jak:
usuwanie polipów
- usuwanie dużych uszypułowanych polipów, powyżej 2 cm
usuwamy polipowate zmiany płaskie techniką unoszenia, chromoendoskopii i polipektomii pętlowej, kęsowej
usuwanie ciał obcych z przewodu pokarmowego
leczenie zmian przednowotworowych – zabiegi mukozektomii
leczenie zmian naczyniowych beamerem argonowym
wykonujemy zabiegi opaskowania żylaków przełyku
rozszerzanie zwężeń nowotworowych przy pomocy APC
tamowanie krwawień z górnego oraz dolnego odcinka przewodu pokarmowego
wykonuje także badania śródoperacyjne
- wykonujemy zabiegi przeskórnej endoskopowej gastrostomi - PEG
endoskopowe monitorowanie przebiegu niespecyficznych chorób zapalnych jelita grubego ( wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Chrona ) przy pomocy techniki chromoendoskopii
Współpracujemy na co dzień z Pracownią Histopatologii Kielcach co umożliwia dokładne postawienie diagnozy oraz zaplanowanie dalszego procesu diagnostyczno - terapeutycznego.
Pracownia ma zostać wyposażona w nowy sprzęt endoskopowy w tym sprzęt do badań dróg żółciowych – EPCW oraz do endoskopowej ultrasonografii – EUS.
Wszystkich serdecznie zapraszamy na badania endoskopowe do Naszej Pracowni.
Kontakt – Rejestracja: 15 8682 051 wew. 216
Kolonoskopia
- Odsłony: 67
KOLONOSKOPIA
Wskazania do badania
• Niedokrwistość (anemia) o nieznanej przyczynie, zwłaszcza niedokrwistość z niskim poziomem żelaza u ludzi starszych
• Utrata masy ciała o nieznanej przyczynie
• Nawracające objawy upośledzenia drożności przewodu pokarmowego, to znaczy bóle brzucha, wzdęcie i zaparcie ustępujące po wypróżnieniu u osoby po 45 roku życia
• Nieprawidłowości w obrazie jelita grubego (kątnicy, wstępnicy, poprzecznicy lub zstępnicy) stwierdzone w kontrastowym badaniu radiologicznym jelita grubego, czyli wlewie doodbytniczym (zmiany w esicy lub odbytnicy można obejrzeć w trakcie sigmoidoskopii)
• Ocena aktywności choroby, ocena wyników leczenia lub badanie przesiewowe w celu wczesnego wykrycia raka u osoby z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego
• Badanie przesiewowe w stanach predysponujących do zachorowania na raka jelita grubego
• Badanie kontrolne u osoby ze stwierdzonym i usuniętym wcześniej polipem (po polipektomii) jelita grubego
• Dostępność kolonoskopii jest w dalszym ciągu niewystarczająca, a czas oczekiwania – długi i stąd przy większości wymienionych objawów badaniem, które lekarz zleca w pierwszej kolejności, jest często wlew doodbytniczy.
Przeciwwskazania do badania
• Ostre stany zapalne jelita grubego (ciężkie wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Crohna, zapalenie uchyłków)
• Toksyczne rozszerzenie okrężnicy
• Objawy zapalenia otrzewnej
• Niestabilna choroba wieńcowa
• Niewydolność oddechowa
• Niewydolność krążenia
• Ciąża (II i III trymestr)
• Zaburzenia krzepnięcia krwi (przy biopsji i polipektomii)
Cel badania
Celem badania jest obejrzenie powierzchni błony śluzowej, wyścielającej jelito grube (długość aparatu wynosi 160 cm i wystarcza do zbadania całego jelita grubego), ocena kształtu i czynności ruchowej tego narządu. Koloskopia pozwala stwierdzić obecność owrzodzeń, zmian polipowatych, guzów i deformacji jelita, uwidacznia zmiany naczyniowe oraz miejsce czynnego czy niedawno przebytego krwawienia. Pobranie wycinków z nieprawidłowych okolic, które bada się następnie pod mikroskopem, pozwala rozpoznać rodzaj choroby, co ma istotny wpływ na dalsze postępowanie. W przypadku czynnego krwawienia koloskopia z jednoczesnym użyciem lasera lub innych narzędzi umożliwia zatamowanie krwotoku. W czasie zabiegu przy pomocy specjalnej pętli lub lasera można ponadto usunąć niewielkie polipy (tak zwana polipektomia).
Przygotowanie
Wymagana jest pisemna zgoda pacjenta na badanie.
W przeddzień badania od obiadu pacjent pozostaje na diecie bezresztkowej, czyli może spożywać tylko pokarmy płynne. Około godziny 14 poleca się przyjęcie specjalnego środka przeczyszczającego, po którym należy wypić 3-4 litry niegazowanej wody mineralnej w ciągu następnych kilku godzin. Środek ten powoduje biegunkę i w ten sposób oczyszcza jelito. Wieczorem chory sam lub z pomocą pielęgniarki wykonuje kilka wlewek doodbytniczych (tak zwana enema) przy użyciu specjalnego roztworu, po których ostatecznie powinno się uzyskać wypływ czystej wody z jelita. Rano przez samym badaniem również wykonuje się wlewkę. U pacjentów ze sztucznymi zastawkami serca, po przebytym zapaleniu wsierdzia, z protezą naczyniową lub ze znacznie obniżonym stężeniem krwinek białych bezpośrednio przed badaniem podaje się antybiotyk dożylnie.
Opis badania
Rano pacjent pozostaje na czczo. W czasie badania pacjent leży na lewym boku. W niektórych pracowniach stosuje się znieczulenie dożylne, wymagające założenia wenflonu do żyły, przez który podaje się lek o krótkotrwałym działaniu uspokajającym i zwiotczającym mięśnie. Miejscowo przy wprowadzaniu wziernika stosuje się żel zawierający środek znieczulający. Lekarz przez odbyt wsuwa zakończony obiektywem wziernik o średnicy około 13 mm do dalszych odcinków jelita grubego, obserwując błonę śluzową tego narządu przez wizjer znajdujący się na drugim końcu aparatu lub na ekranie monitora. Operując specjalnymi pokrętłami zmienia położenie końcówki aparatu tak, żeby obejrzeć całą badaną okolicę. Jeśli zachodzi potrzeba, przez specjalny kanał wprowadza cewnik zakończony kleszczykami, które służą do pobierania wycinków błony śluzowej. Tą samą drogą wprowadza się narzędzia służące do tamowania krwawienia. W czasie badania pacjent czuje rozpieranie w jamie brzusznej związane z obecnością powietrza, które lekarz wdmuchuje przez aparat, aby rozciągnąć jelito i dokładniej je obejrzeć. Nadmiar gazu wydostaje się przez odbyt. Niekiedy pacjent odczuwa także ból, związany z naprężeniem ściany jelita. Ból należy zgłosić lekarzowi wykonującemu badanie, który zmienia wtedy położenie aparatu lub podaje dodatkową dawkę leku znieczulającego. Pobieranie wycinków nie jest bolesne. Badanie trwa zwykle 10-15 minut. Jeśli zastosowano znieczulenie dożylne, a pacjent na zabieg przyszedł z domu, powinien pozostać pod opieką pielęgniarki przez godzinę i w tym czasie nie jeść ani nie pić, a następnie wrócić do domu pod opieką osoby drugiej. Pobrane wycinki po utrwaleniu ocenia lekarz – histopatolog. Proces utrwalania, barwienia i oceny tkanki zajmuje około 2 tygodni.
Możliwe powikłania
Przedziurawienie jelita grubego – wymaga leczenia operacyjnego (rzadziej niż raz na tysiąc badań).
Krwawienie z miejsca po pobraniu wycinka. Większość takich krwawień szybko ustępuje samoistnie. Większe należą do rzadkości i czasami wymagają powtórzenia endoskopii i koagulacji elektrycznej, a tylko wyjątkowo konieczne jest leczenie operacyjne.
Gastroskopia
- Odsłony: 64
Gastroskopia
Wskazania do badania
• Bóle w nadbrzuszu, pieczenie i zgaga (u osób po 45 roku życia oraz u młodszych, jeśli nie ustępują po lekach hamujących wydzielanie kwasu solnego)
• Podejrzenie krwawienia z przewodu pokarmowego (wymioty świeżą krwią lub treścią o wyglądzie fusów od kawy lub smoliste, czyli luźne, czarne stolce)
• Utrudnione lub bolesne połykanie
• Niedokrwistość (anemia) o nieznanej przyczynie
• Bóle w klatce piersiowej u osoby bez cech choroby serca
• Podejrzenie żylaków przełyku u osoby z marskością wątroby
• Jakiekolwiek nieprawidłowości stwierdzone w badaniu kontrastowym górnego odcinka przewodu pokarmowego
Przeciwwskazania do badania
• Niestabilna choroba wieńcowa, zawał serca
• Napad astmy oskrzelowej
• Niewyrównane nadciśnienie tętnicze (ciśnienie powyżej 180/110)
• Uchyłek przełyku
• Niedawne oparzenie przełyku
• Objawy zapalenia otrzewnej
• Tętniak aorty piersiowej
• Brak współpracy ze strony pacjenta
Niektóre z wymienionych przeciwwskazań mają charakter względny, to znaczy w pewnych okolicznościach, najczęściej przy groźnym dla życia krwawieniu z przewodu pokarmowego, oczekiwane korzyści z badania przewyższają ryzyko z nim związane i wtedy gastrofiberoskopię wykonuje się pomimo tych przeciwwskazań.
Cel badania
Celem badania jest obejrzenie powierzchni błony śluzowej, wyścielającej przełyk, żołądek i dwunastnicę oraz ocena kształtu i czynności ruchowej tych narządów. Gastrofiberoskopia pozwala stwierdzić obecność owrzodzeń, guzów i deformacji w badanym odcinku przewodu pokarmowego, uwidacznia zmiany naczyniowe oraz miejsce czynnego czy niedawno przebytego krwawienia. Pobranie wycinków z nieprawidłowych okolic, które bada się następnie pod mikroskopem, umożliwia rozpoznanie choroby, co ma istotny wpływ na dalsze postępowanie. W przypadku czynnego krwawienia gastrofiberoskopia z jednoczesnym użyciem lasera lub innych narzędzi umożliwia zatamowanie krwotoku.
Przygotowanie
Wymagana jest pisemna zgoda pacjenta na zabieg. U pacjentów ze sztucznymi zastawkami serca, po przebytym zapaleniu wsierdzia, z protezą naczyniową lub ze znacznie obniżonym stężeniem krwinek białych bezpośrednio przed badaniem podaje się antybiotyk dożylnie. Poza tym badanie nie wymaga żadnych specjalnych przygotowań.
Opis badania
Pacjent w dniu badania pozostaje na czczo. Osoby ze sztucznym uzębieniem na czas badania muszą je usunąć. Znieczulenie jest najczęściej miejscowe i polega na spryskaniu błony śluzowej gardła roztworem środka znieczulającego w aerozolu. W niektórych pracowniach stosuje się znieczulenie dożylne, wymagające założenia wenflonu do żyły, przez który podaje się lek o krótkotrwałym działaniu uspokajającym i zwiotczającym mięśnie. W czasie badania pacjent leży na lewym boku. Między zęby wkłada się plastikowy ustnik, a następnie przez jamę ustną wprowadza się giętki wziernik w kształcie rurki o średnicy 0,8-1 cm, którego końcówkę, zawierającą obiektyw, badany musi połknąć. Potem lekarz bez pomocy ze strony pacjenta wsuwa aparat przez przełyk i żołądek do dwunastnicy, obserwując błonę śluzową tych narządów przez wizjer znajdujący się na drugim końcu aparatu lub, coraz częściej, na ekranie monitora. Operując specjalnymi pokrętłami lekarz zmienia położenie końcówki aparatu tak, żeby obejrzeć całą badaną okolicę. Jeśli zachodzi potrzeba, przez specjalny kanał wprowadza cewnik zakończony kleszczykami, które służą do pobierania wycinków błony śluzowej. Tą samą drogą wprowadza się narzędzia służące do tamowania krwawienia. Ani badanie, ani pobieranie wycinków nie jest bolesne, pacjent czuje najczęściej tylko rozpieranie w jamie brzusznej związane z obecnością powietrza, które lekarz wdmuchuje przez aparat, aby rozciągnąć oglądane narządy i dokładniej je obejrzeć. Nadmiar powietrza wydostaje się przez jamę ustną powodując odbijania. Badanie trwa zwykle 5-10 minut. Po badaniu przez godzinę nie należy jeść ani pić. Jeśli znieczulenie było dożylne, a pacjent na zabieg przyszedł z domu, powinien pozostać pod opieką pielęgniarki również przez godzinę. Pobrane wycinki po utrwaleniu ocenia lekarz – histopatolog. Proces utrwalania, barwienia i oceny tkanki zajmuje około 2 tygodni.
Możliwe powikłania
• Przemijający ból gardła
• Nadmierne wydzielanie śluzu w drogach oddechowych spowodowane wysuszeniem śluzówki przez tlen podawany donosowo
• Reakcja uczuleniowa na znieczulenie miejscowe
• Zaburzenia rytmu serca (przyspieszenie czynności serca, dodatkowe skurcze) – występują często, bo u 30% chorych, ale ustępują samoistnie zaraz po zakończeniu badania
• Przedziurawienie (perforacja) przełyku żołądka lub dwunastnicy (rzadziej niż u jednego pacjenta na 1000 badanych)
• Zatrzymanie oddechu i krążenia lub zgon (rzadziej niż u jednego pacjenta na 10000 badanych)